Tak więc ściana pierwotna jest charakterystyczna dla młodych, nie zróżnicowanych komórek. Natomiast komórki, które są już w pełni zróżnicowane i zakończyły swój wzrost, wytwarzają wtórną ścianę komórkową. Zwiększa się zawartość celulozy we wtórnej ścianie komórkowej, gdzie może dochodzić do 60%, a w niektórych przypadkach nawet do 90%. W grubych, wtórnych ścianach komórkowych wyraźnie widać warstwowy układ włókien celulozowych. Wzrasta jednocześnie stopień polimeryzacji celulozy, dochodząc nawet do 14000 reszt glukozy.Kontakt pomiędzy komórkami zachowany jest dzięki obecności w ścianach komórkowych licznych porów (jamek - prostych lub lejkowatych, zależnie od stopnia zgrubienia ściany komórkowej), przez które przechodzą plazmodesmy. Liczba plazmodesm w komórce jest różna i waha się w przedziale od około 3000 do około 5000.